Δεν βρέχει…σας φτύνουν
Ο κύριος φραπές που στην βουλή έγινε κύριος «δεν θυμάμαι τους κουμπάρους» όπως δεν θυμόταν ούτε καν τι δουλειά κάνει ο γιος του ώστε να κυκλοφορεί με Πόρσε.
Ανάμεσα στα ρεκόρ γκίνες πρωτοτυπίας που διεκδικεί η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι και το πρώτο «δικαίωμα της σιωπής» όπου ο εξεταζόμενος καταθέτει σε κοινοβουλευτική επιτροπή για επτάμισι ώρες. Και παρακολουθώντας τον ευτελισμό της διαδικασίας όπου ο μάρτυρας πραγματικά διάλεγε όχι μόνο σε ποια ερώτηση απαντά, αλλά και σε ποιον από τους βουλευτές απαντούσε, είναι ολοφάνερο ότι τηρούσε όχι το δικαίωμα της σιωπής, αλλά μια «ομερτά αλά Κρέτα» και ένα όρκο σιωπής που δεν τον εμπόδιζε να πει μόνο όσα ήθελε και σε όποιον ήθελε.
Αν γυρνούσαμε μερικά βήματα πίσω θα βρίσκαμε το ίδιο πρόσωπο να μην προσέρχεται στην επιτροπή, να μην προσάγεται βιαίως, και αφού έχει διαλαλήσει ότι θα προσέλθει αλλά με ένα φορτηγό χαρτιά και θα αποκαλύψει πράγματα που «κάποιοι θα τρέχουν», τελικά επικαλείται την σιωπή, την οποία και δεν τήρησε ή πιο σωστά τήρησε επιλεκτικά, όπως επιλεκτικά ήταν άλλοτε μάρτυρας και άλλοτε ύποπτος και εν δύναμη κατηγορούμενος.
Ακόμα και σε αυτή του την παρουσία φέρεται να απείλησε μέλος της επιτροπής «θα σου στρίψω το λαρύγγι» και όμως δεν συνελήφθη. Και αν κάποιοι βλέποντας να τον συνοδεύουν αστυνομικοί υπέθεσαν ότι θα οδηγείτο στο αυτόφωρο, πρέπει να εξεπλάγησαν αφού η αυτού εξοχότητά ο Φραπές, απλά βοηθήθηκε να αποφύγει τους δημοσιογράφους.
Ο κύριος φραπές που στην βουλή έγινε κύριος «δεν θυμάμαι τους κουμπάρους» όπως δεν θυμόταν ούτε καν τι δουλειά κάνει ο γιος του ώστε να κυκλοφορεί με Πόρσε, προφανώς και δεν έχει κάποιου είδους αμνησία, αλλά απόλυτη έλλειψη σεβασμού. Αν όμως μείνουμε μονάχα στα του πρωταγωνιστή θα χαθεί η μεγάλη εικόνα.
Γιατί προφανώς είχε και ίσως έχει «πλάτες». Χωρίς να καταργούμε το τεκμήριο της αθωότητας, καλό είναι να θυμόμαστε το δόγμα του Ιουλίου Καίσαρα για την γυναίκα του καίσαρα. Και αν η γυναίκα του Καίσαρα «δεν έφθανε να είναι αθώα, έπρεπε και να φαίνεται αθώα», στην περίπτωση μας φαίνεται ένοχος και μάλιστα με ενοχή που βγάζει μάτι. Και είναι ανθρώπινο και εύλογο να απαιτείται από τους τωρινούς καίσαρες να ξεκαθαρίσουν πόσο οι πλάτες του δεν είναι δικές τους. Αλλιώς μοιραία οδηγούμαστε στο: «δεν βρέχει, σας φτύνουν»...
